Time & Date

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΜΕΝΗΣ
ά
σε να  μην μιλήσω καλύτερα



 

«Άσε να μην μιλήσω καλύτερα» είναι ο τίτλος του θεατρικού έργου που ανεβάζει ο Γιώργος Αρμένης στο Νέο Θέατρό-του- στα Εξάρχεια. Και αυτή ήταν η αφορμή για μια –πολύωρη-  συζήτηση σχετικά με την πολιτική, τις πληγές μας,  την Αριστερά, τον πολιτισμό, τα νέα παιδιά …

 

 

''Άσε μην μιλήσω καλύτερα'' λοιπόν… Για τι δεν μιλάει ο Αρμένης;
Στην προκειμένη περίπτωση  μιλάει ο αιωνόβιος Δήμος που κλείνει ένα αιώνα. Αυτός όμως είναι ο Αρμένης. Ξέρεις, γενικά έχω μιλήσει πάρα πολύ στην θεατρική μου ζωή. Πάντα όλα μου τα έργα ήταν κοινωνικοπολιτικά σχετικά με τους ανθρώπους γύρω μου. Προσπάθησα να βάλω σε τάξη όλα αυτά και να αποφασίσω για το ποια δεν θα μιλήσω σήμερα… Αγαπάω το τόπο μου, αλλά είναι δύσκολο σήμερα να πεις κάποια πράγματα. Οι πληγές είναι πάρα πολλές και  ποιές να επουλώσεις…

Υπάρχουν πληγές σήμερα;
Υπάρχουν σε όλη την επικράτεια μας.  Ως ένα σημείο ευθυνόμαστε κι εμείς. Όμως, πολλές φορές μέσα από τις πληγές μαθαίνουμε. Εμβαθύνουμε επάνω στη ζωή, στην καθημερινότητα μας.

Αυτές οι πληγές επουλώνονται;
Στην χώρα μας προϋπήρξαν πολλές πληγές. Και στην κατοχή  και στον εμφύλιο και μετά.

Συγγνώμη αλλά πρέπει να ρωτήσω. Πόσο δόκιμο είναι να μιλάμε το 2016 για τον εμφύλιο? Δεν είναι πολύ πίσω;
Δεν είναι. Νομίζω ότι η βάση αυτή η στιγμή, η ρίζα, το επίκεντρο των πληγών μας και το όλο πρόβλημα είναι ο Εμφύλιος που δεν ηρέμησε. Δεν μπόρεσαν  οι δύο πλευρές να ενωθούν. Να ξεχάσουν Αν πάμε στη Ισπανία, στην Πορτογαλία που είχαν και αυτές τέτοιες καταστάσεις ξεχάστηκαν. Προχώρησαν μπροστά.  Εμείς τυραννιόμαστε. Αυτές εννοώ πληγές. Ο Εμφύλιος είναι δυστυχώς  μέσα στο κύτταρό μας.

 

Παίζει ρόλο και η μικροπολιτική…
Και βέβαια. Αλλά αυτό περνάει και στον κόσμο. Ποτέ δεν δεχτήκαμε ότι αυτός  ήταν ένας αδελφοκτόνος πόλεμος που να πάει και να μην έρθει. Μας το είχε πει ο Αισχύλος με τους ‘’Επτά επί Θήβας’’ . Δεν εμβαθύναμε εκεί και συνεχίζουμε να έχουμε αυτή τη μιζέρια. Τον πόνο.

Δεν σας κρύβω ότι έχω μείνει έκπληκτος από την τροπή που πήρε η κουβέντα μας.
Γιατί;  Σε ενόχλησε ο Εμφύλιος;
Και σήμερα το ‘16 εμφύλιος υπάρχει. Πιστεύω ότι υποβόσκει. Αυτή τη στιγμή η χώρα χρειάζεται μια συλλογική ευθύνη. Πολιτική.  Δεν ξέρω όμως αν μπορεί να κρατηθεί μια τέτοια κυβέρνηση.  Γιατί όσες φορές έγινα κυβερνήσεις εθνικής ενότητας χαθήκαν, μπλέχτηκαν και έκαναν χιλιάδες άλλα πράγματα.



Και μιλάμε για σήμερα με την πρώτη φορά Αριστερά…
Πονάει… Πονάει σήμερα αυτή η Αριστερά. Αυτό. Είμαι από αυτούς που από μικρός ξεκίνησα μέσα στο κίνημα αλλαγής για μια άλλη στάση ζωής. Πονάει πάρα πολύ και λυπάμαι για αυτό. Πονάει γιατί συνεχίζω να παραμένω σε αυτή την στάση των πραγμάτων. Σε αυτή την  γραμμή ιδεολογικά. Η καρδιά μου και το μυαλό μου αριστερά είναι, αλλά πλέον τα πράγματα έχουν πάρει μια άλλη τροπή που νομίζω ότι πληγώνει πολύ κόσμο. Είναι σαν να έχουν σπείρει σπασμένα γυαλιά παντού . ‘’Γυαλιά καρφιά τα κάναμε ανάθεμά μας’’  λέει ο ρόλος μου μια στιγμή. Μιλάω θυμωμένα και γράφω θυμωμένα

Δεν το περίμενα αυτό.
Γιατί;  Έχω πληγωθεί συναισθηματικά. Αυτή την Αριστερά την πίστεψα, την  ψήφισα εκτός από το δημοψήφισμα που το θεώρησα διχαστικό,  Δεν νομίζω όμως ότι για κάτι τέτοιο έγιναν όλα αυτά…
Αυτό το πάντρεμα που έγινε στην επινίκια εξέδρα, αυτή η αγκαλιά  από τον εταίρο του -δεν θέλω να αναφέρω το όνομά του, τον έπνιξε. Αυτό με ενόχλησε . Σα να με χτύπησε κάτι στο στήθος και δεν καταπινόταν με τίποτα…

Θύμα η θύτης ο Τσίπρας;
Νομίζω ότι ο  ίδιος έχει μια περίεργη δύναμη. Τον ξέρω από παιδί. Αλλά δεν ξέρω τι συμβαίνει.  Δεν είμαι στα ενδότερα του Μαξίμου. Δεν κάνω παρέα με πολιτικούς , τους αποφεύγω. Δεν ξέρω αν είναι θύμα ή θύτης. 

 

Η απάντηση στη σημερινή κατάσταση είναι το θέατρο και ο πολιτισμός; Δίνει σήμερα απαντήσεις & διέξοδο;
Το εμπορικό θέατρο δίνει διασκέδαση. Παίρνεις μια ανάσα. Κι όλοι οι συνάδερφοί μου –που για τον έναν ή άλλο λόγο έγιναν γνωστοί στον κόσμο από την τηλεόραση- κάνουν δουλειά… και τους σέβομαι!  Όμως υπάρχουν και θέατρα που κάνουν κάτι άλλο.  Αυτό  μου έμαθε ο δάσκαλός μου. Αυτό το θέατρο που δίνει μια άλλη σκέψη υποφέρει. Παλιά, είχαμε μια κάποια βοήθεια. Τώρα πια όχι. Δεν μπορούμε να σταθούμε πια εύκολα και πόσο μάλλον στα Εξάρχεια, που είναι μια υπέροχη γειτονιά.  Εδώ μεγαλώσαμε πολιτικοί, καλλιτέχνες, πολεοδόμοι, αρχιτέκτονες. Τώρα δεν μπορούμε να  ηρεμήσουμε με τα επεισόδια. Πολλές νύχτες κλείνω τις γρίλιες, κλείνομαι στο θέατρο και περιμένω. Δεν ξέρω τι…

Μιας και είπατε για την τηλεόραση, όλο αυτό ο σκηνικό που στήθηκε για τις άδειες των τηλεοπτικών σταθμών πως σας φάνηκε;
Θεωρώ ό ήταν μια άστοχη κίνηση. Μια κίνηση που κάπου αποσκοπούσε.  Κοίτα, ζούμε σε μια καπιταλιστική κοινωνία, μέσα σε ένα καπιταλιστικό σύστημα Είναι όλα ελεύθερα. Τι πράγματα είναι αυτά που κάνει η κυβέρνηση;  Ο κάθε επιχειρηματίας που μπορεί να επιζήσει να επιζήσει μέσα από τις ικανότητες και δυνατότητές του. Τι είναι τα 4 κανάλια?

Να μιλήσουμε για το υπ. Πολιτισμού;
Υπάρχει απλά στη Μπουμπουλίνας… Απλά… Δεν δίνουν καμία σημασία Ακόμα περιμένω, όπως και με το Εθνικό.  Ζήτησα πριν από κάτι μήνες ένα ραντεβού από τον Λιβαθηνό και ακόμα περιμένω. Ξαναπήρα και μου λένε ‘’ναι θα σα ς πάρει’’  έχει περάσει ενάμισης χρόνος και ακόμα… Γνωριζόμαστε όσα χρόνια. Μπορεί να απορρίψει αυτό που θα του πω αλλά ας με ακούσει. Να με δεχτεί.  Και δεν είναι μόνο ο Στάθης -ο Λιβαθηνός. Το φεστιβάλ Αθηνών με βγάζει έξω από το παιχνίδι…. ΟΚ, μεγάλωσα αλλά προσπαθώ …και για μένα και για το θέατρό μου, τη σχολή μου, τους μαθητές μου

Η  σχέση δασκάλου –μαθητή;
Ερωτική. Αν δεν είναι ερωτική δεν μεταβιβάζεται τίποτα. Πρέπει να ψάξεις το κάθε παιδί ξεχωριστά, να του βγάλεις τον πλούτο του αλλά και τις αναστολές του. Να το απελευθερώσεις ώστε να μπορέσει να εκφραστεί. Να γίνει  ένας μικρός ποιητής, να καταλάβει το εικαστικό, την ευαισθησία του. Να καλλιεργήσει το μυαλό του . να μάθει να κινεί το σώμα του…

Αυτό είναι βέβαια κληρονομιά μεγάλη του Κουν…
Είχα τη μεγάλη τύχη να έχω δάσκαλο για 20 χρόνια τον Κάρολο Κουν. Μου άλλαξε όλη μου τη ζωή.  Βέβαια σήμερα δεν κάνω το θέατρο που έκανε ο Κουν και ο Κουν δεν θα έκανε αυτό που έκανε τότε. Το θέατρο προχωρά. Ανανεώνεται.

Τα παιδιά του σήμερα…;
Τα  παιδιά του σήμερα είναι παιδιά της εικόνας. Παιδιά του προχείρου φαγητού. Άλλαξε η  ζωή, οι ταχύτητες, τα χρώματα. Τα παιδιά σήμερα βιάζονται.

Μιλάμε για μια αλλαγή στο DNA  της πιτσιρικαρίας;
Νομίζω κάθε 7 ή 10 χρόνια δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο;
Πάνε αυτά. Πάμε για πενταετίες και τα παιδιά αλλάζουν γρήγορα…  Όμως τα σημερινά παιδιά είναι σκλάβοι της εικόνας. Απλά, δεν μπορείς  να προχωρήσεις έτσι.  Δεν μπορείς να πάρεις στον Ντοστογιέφσκι και να δεις μια εικόνα. Εμείς κάναμε ολόκληρη δουλειά πάνω σε  αυτά. Μας τσιγκλούσε ο Κουν να μπούμε μέσα στην λογοτεχνία… διαβάσαμε ποίηση. Ακούγαμε.  Τα παιδιά σήμερα δεν ακούν… Έχουν όμως άλλα χαρίσματα.

Όπως;
Μια ελευθερία περίεργη.

Ναι αλλά οι κακές γλώσσες λένε ότι η νέα γενιά γίνεται πιο συντηρητική…
Ναι, όταν αναγκάζεσαι να μένεις με τους γονείς σου μέχρι τα 35 σου τι να γίνεις; Όταν εξαρτάσαι για ένα πιάτο φαϊ , αυτόματα μπαίνεις σε ένα συντηρητισμό. Μπαίνεις σ ε μια ανάγκη.  Και κάτι άλλο. Το παιδί θέλει χρόνο. Χρόνο ελεύθερο και ο χρόνος είναι κουλτούρα. Και σήμερα σταματήσαμε να έχουμε τον χρόνο μας. Σταματήσαμε να τραγουδάμε,  να αγκαλιαζόμαστε. Να αγκαλιαζόμαστε με πάθος. Να είμαστε σε  ένα τραπέζι και να παίζουν τα πόδια μας από κάτω.  Αν έχεις χρόνο, μπαίνεις σε κουβέντες, αναλύεις  κάνεις-δείχνεις.  Τα παιδιά σήμερα τρέχουν και δεν έχουν χρόνο. Πάνε σχολή, στη δουλειά, για να βγάλουν τα έξοδα τους  Είναι σε μια τρέλα… A.A.

 "ΑΣΕ ΝΑ ΜΗΝ ΜΙΛΗΣΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ"

 

 ΤΟ ΕΡΓΟ: Μία οικογένεια ετοιμάζεται να γιορτάσει τα γενέθλια του αιωνόβιου Δήμου. Παιδιά, συμπεθέρες, γαμπροί, ανίψια, εγγόνια, όλο το σόι του παππού. Αυτή η σύναξη είναι η Ελλάδα του χθες, του σήμερα και του μέλλοντος. Με τραγούδια, χαρές, χορούς, πειράγματα, γκρίνιες, υποσχέσεις, ελπίδες, κλάματα, μνήμες και όνειρα.

 Μέσα απ’ τους χαρακτήρες γεννιέται και προεκτείνεται το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι, που ταλανίζει χρόνια τώρα τη χώρα. Η κωμωδία αρχίζει και  απογειώνεται με σουρεαλιστικές καταστάσεις, που ακούγονται απίστευτες κι όμως είναι τόσο αληθινές, μέσα από ένα πειρατικό σταθμό, με το Δήμο να αφουγκράζεται τον παραλογισμό τους, λέγοντας: «ΑΣΕ ΝΑ ΜΗ ΜΙΛΗΣΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ»…

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιώργος Αρμένης

ΣΚΗΝΙΚΑ-ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Γιάννης Μετσικώφ
ΠΑΙΖΟΥΝ: Γιώργος Αρμένης, Ηλίας Ζερβός, Μελέτης Γεωργιάδης, Ιωάννη Ζιαννη, Χρήστος Ευθυμίου, κατερίνα Αντωνιάδου, Στέλιος Νινης, Θανάσης Τσάκαλος
 

ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ: ΤΕΤΑΡΤΗ , ΛΑΙΚΗ: 20:00
ΠΕΜΠΤΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: 21:00
ΣΑΒΒΑΤΟ, ΛΑΙΚΗ : 18:00
ΣΑΒΒΑΤΟ: 21:00
ΚΥΡΙΑΚΗ: 20:00
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ: 15 ευρώ
ΛΑΙΚΗ, ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ, ΑΜΕΑ: 10 ευρώ
ΕΙΔΙΚΕΣ ΤΙΜΕΣ ΓΙΑ ΟΜΑΔΙΚΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120 ΛΕΠΤΑ 
Διεύθυνση:Σπυρίδωνος Τρικούπη 34, Εξάρχεια Τ.Κ. 106 83
ΤΗΛΕΦΩΝΟ  ΚΡΑΤΗΣΕΩΝ: 210 8253489, 210 8817941

www.armenis.gr  e mail : info@armenis.gr

HOT LIST

 

YOU:)

most people we cross each day are forgotten instantly.
Sometimes some individuals
have a little "undefinable something" that makes them
unforgettable!
Maybe it's you:)


DECO

   *dolce vita by RIVA, παραμύθι πολυτέλειας και λεπτού γούστου.

*colors
χρώμα και διά8εση σε μια απογειωτική συμμετρία.

* the cubists
έπιπλα με καθαρούς
άξονες που παραπέμπουν
στον κυβισμό.

PERSONS

* το νέο κεφάλαιο του περιοδικού. Συνεντεύξεις με σημαντικούς ανθρώπους, όπως δεν τα έχετε δει , ακούσει ή διαβάσει ποτέ Cool



TASTE

  * Μια τάρτα από λεμόνι, μα μια ταααάρτα...! Από τον Χρήστο Μάτη-φυσικά.

*Pizza χωρίς ζυμάρι? Ναι, ο Χρήστος Μάτης τολμά και μας την προσφέρει... 

* Η ΡΟΥΛΑ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ μας παραδίδει 3 παλιές συνταγές για σπτικά λικερ, όλο άρωμα και χρώμα.

* παρουσίαση: GBCorner

  * συνταγές- έκπληξη για   γαστρονομικά κοσμήματα!

Login Panel